SKALANI ŚWIATŁOŚCIĄ

Są obok Ci.
Dla tego świata skalani światłością.
Drogowskazy dla reszty zgorszonych mrokiem.
Płoną nieswoim blaskiem.
Obstawiają strome schody drogi twojej wędrówki.
Nieruchomi, cisi i pokorni.
Towarzyszą Ci.
Obserwują i czuwają.
Twoi aniołowie?

Nie oceniają.
Nie poganiają.
Wiedzą lepiej od Ciebie ile wysiłku i pracy wymaga wspinaczka.
Z tyłu głowy potrafią szacować trafnie.
W porównaniu do Ciebie.
Miarkują sprawnie tempo, którego powinień się trzymać.
Takie, przy którym nie słaniałbyś się na nogach.
Takie, przy którym nie potykałbyś się ze zmęczenia.
Nie upadał z braku sił.
Nie łapał ostatkiem sił płytkich oddechów.
Nie omdlewał z niedotlenienia.

Czy nie chciałbyś powstrzymać człowieka, który robi sam sobie krzywdę?
Czy nie próbowałbyś chwycić za nadgarstki gorliwych dłoni, które rozdrapują strupy niemogących się zagoić ran?
Nie pragnąłbyś otrzeć łez bezsilności?
Nie czułbyś wewnętrznego przymusu przytulenia osoby złamanej samotnością?

Oni się tego nie boją.
Są, może istnieją dla innych.
Skalani światłością,
bo miłość została znienawidzona i odepchnięta.
Wzgardzona i wyśmiana.
Poddana w wątpliwość i porzucona.
Opluta i stłamszona.
Pozbawiona głosu,
z wyłączonym zasięgiem,
uszami niezdolnymi do słuchania
dotykiem, który nie potrafi sięgnąć tego, co najwrażliwsze.

Chcą musnąć
Twój ból i pustkę.
Chcą zrozumieć i pomóc.

Zamiast tego
gładzą chłodne kamienie Twojej obojętności,
przenikają próżnię zaklejającą dziury wyłączonych emocji,
kładą opuszki na niemych wołaniach „zabierz to, zmień mnie”.

Pozwalają oparzyć się Twoim płomieniem,
który przecież Cię chroni.
Zabezpiecza Cię przed tym, by ktoś
przypadkiem nie zbliżył się za bardzo.
Zapewnia, że nikt nie przeniknie wzrokiem maski fałszywej,
codziennie ciasno podklejanej, bo codziennie okazuje się
niedopasowana do Twoich rysów,
więc odchodzi,
odsłania i przepuszcza.

Dla nich to normalnie by być.
By wierzyć w miłość.
By działać w jej duchu.
By poświęcić jej swoje życie.

Nie widzą innej możliwości.
Wiedzą, że gdyby postąpili inaczej, nie byli by szczęśliwi.
Wymaga to poświęcenia.
Ale te poświęcenie jest jedyną możliwością.
By ratować.
Opatrywać
Pomagać.

Spojrzycie na ich dłonie.
Zwykłe, spracowane dłonie.
Niezbyt piękne.
Niepociągające.
Nieidealne.
Z bliznami.
Z doświadczeniami odciśniętymi na skórze.

One są śladem ich własnej walki.
Tej, którą toczą o siebie.
Wszystko po to, by później móc bić się o innych.

Są cichymi aniołami bez skrzydeł.
Unoszą się ponad, mimo, że nic ich nie winduje.
Otaczają opieką głębszą, niż lokum utkane z białych skrzydeł.
Zapraszają do zmiany, zawsze w przyszłości.
Chcą dawać nadzieję na teraz.

Nie skarżą się.
Nie proszą za głośno.
Nie krzyczą z oburzenia.
Nie burzą ścian budowli ze złości.
Nie gardzą nikim.

Ale też nie są nie do złamania.
W środku nieustannie wołają o siłę i niemożliwe umocnienie.
Niszczą mury pychy i zaniedbania.
Kłamstwa i braku.
Pozorów i krzywd.

Nie zgadzają się na zabójstwo światła.
Nienawidzą łez i nieposzanowania.

Pełni kontarstów.
Może sprzeczni.
Ludzcy.
Prawdziwi.

Cudów nie ma.
Podobno.

Ale oni codziennie zmieniają świat odrobinę na lepsze.
Zostawiają ten mały kawałek swojej osoby w sercu kogoś innego.
Tak potrzebującego.
Uczą kochać.
One same żyją wyłącznie dla miłości.
Dziękują na okrągło za wszystko.

Choć szczerze to my powinniśmy przynajmniej raz podziękować im.
Za to, że walczą o niemożliwe.
Za to, że zasiewają dobroć nienachalną.
Za to, że nie uginają karku pod ciężarem niechcianego odrzucenia.
Za to, że przy tych naszych schodkach wyciągają dłoń.
Tę, która według tego świata nie czyni cudów.
Tę, która, w moich oczach, codziennie czyni cudów za dużo, by mogły zostać dostrzeżone przez niewprawione oko.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s